หนึ่งวัน...ที่อยู่ได้โดยไม่มีเธอ หนึ่งวัน...ที่ต้องเจอกับหลายปัญหา หนึ่งวัน...ที่ต้องร้องไห้โดยไม่มีใครมาคอยเช็ดน้ำตา หนึ่งวัน...ที่ต้องรับรู้ว่า การไม่มีเธอ คือเรื่องจริง วันหนึ่ง...ฉันต้องแข็มแข็งพอ วันหนึ่ง...จะหยุดท้อให้ได้จากทุกสิ่ง วันหนึ่ง...ฉันจะยิ้มให้ได้ว่าการไม่มีเธอคือเรื่องจริง วันหนึ่ง...ฉันจะกล้าทิ้งทุกสิ่ง เพื่อลืมเธอ ถ้าเราผ่านวันเจ็บช้ำนี้มาได้ สักวันหนึ่ง เมื่อเราหันกลับไปมอง จะรู้ว่า เราเข้มแข็งแค่ไหน

มันมีเหตุผลหลายอย่าง ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้ บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา มีอีก

สำหรับเธอ.. นิยามที่ตีค่าฉัน คือ..คนเคยรัก แตกต่างกันยิ่งนักกับความหมายของฉัน ถ้าถามว่าเธอคือใคร.. ฉันจะตอบว่าคือคนสำคัญ ที่จะยิ่งมีค่าขึ้นทุกวัน..ในวินาทีถัดไป มีอีก

อย่ารักเพราะสงสาร .... เขารู้คงทรมานใจ อย่ารักเพียงคิดว่าลองๆ คบไป ..... แต่จงเชื่อใจในตัวเขา อย่ารักเพราะเพื่อนว่าดี ..... เพราะคนคนนี้อาจไม่ได้รักเรา มีอีก

ขอโทษนะ.. ที่ฉันทำได้เพียงแค่นี้ ปฏิเสธความรู้สึกดี-ดี ที่เธอนั้นมีให้กับฉัน ขอโทษนะ..ที่ไม่อาจรับความรู้สึกนั้น มีอีก

เริ่มต้นวันใหม่กับหัวใจดวงเก่า ซึ่งฉันจะใช้ชีวิตอยู่กับความเหงานั้นให้ได้ ก็ต่อจากนั้จะไม่มีเธอเคียงข้างกาย มีอีก

เปลวเทียนทั้ง 4 เล่ม ค่อยๆ พลิ้วไหวไปอย่างช้าๆ บรรยากาศรอบข้าง ช่างแผ่วเบายิ่งนัก หากเราเงี่ยหูฟัง จะได้ยินเทียนทั้งสี่สนทนากัน… เทียนเล่มแรกเอ่ย “ฉันคือ สันติภาพ น่าเศร้าเหลือเกิน ทุกวันนี้ ไม่มีใครอยากให้ฉัน สว่างไสว” แสงของ “สันติภาพ” ค่อยๆ ริบหรี่ และ ดับไป เทียนเล่มที่สอง เอ่ย “ฉันคือ ศรัทธา น่าเศร้าหนักหนา ทุกวันนี้ ไม่มีใครต้องการ” แสงของ “ศรัทธา” ค่อยๆ ริบหรี่ และ ดับไป เสียงเอ่ยขึ้นมาอย่างเศร้าใจ เทียนเล่มที่สาม กล่าว “ฉันคือ ความรัก ฉันไม่เข้มแข็งพอ ที่จะส่องสว่างต่อไป ผู้คนเพิกเฉยและไม่เห็นค่าของฉัน แม้แต่คนใกล้ชิด พวกเขายังไม่คิดจะเติมรักให้แก่กัน” ว่าดังนั้น พลัน “ความรัก” ก็ดับไป ไม่ช้าไม่นาน…เด็กน้อยคนหนึ่งได้เดินเข้ามา เมื่อพบเทียนสามเล่มดับไป เขาเริ่มร่ำไห้และหลั่งน้ำตา “ทำไมพวกเธอถึงดับไป พวกเธอต้องสว่างไสวตราบนิรันดร์ไม่ใช่หรือ”ทันใด เทียนเล่มที่สี่ กระซิบอย่างแผ่วเบา “อย่ากลัวไปเลยหนูน้อย ตัวฉันนี้คือ ความหวัง ตราบใดที่ฉันยังส่องสว่างอยู่ได้ เทียนสามเล่มนั้น จะกลับมาไม่ช้านาน” เด็กชายตัวน้อย ตาเป็นประกายด้วยความปิติ สองมือนั้นค่อยๆ จุด “เทียนแห่งความหวัง” พร้อมกันกับเทียนอีกสามเล่ม อย่าปล่อยให้ “แสงแห่งความหวัง” ในชีวิตเราดับไป ไม่ว่าสิ่งต่างๆ จะเลวร้ายหรือแย่สักแค่ไหน เมื่อเรามี ความหวัง แล้วไซร้… สันติภาพ ศรัทธา และ ความรัก ก็จะส่องสว่างอยู่ในตัวเราเสมอ.

ลองอ่าน แล้วคิดตามด้วยนะคะ ว่าคุณเป็นแบบนี้บ้างรึเปล่า ช่างมัน ฉันไม่แคร์ ไม่ใช่ว่าจะไม่แคร์ไปเสียทุกเรื่อง แต่ต้องการให้เลิกแคร์กับเรื่องไม่เป็นเรื่องต่างหาก เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอจะมองข้ามได้ก็ปล่อยไปบ้าง มีอีก

ไม่มีคำสัญญาจะให้ เพราะรู้ว่าทุกอย่างต้องเปลี่ยนไปในวันหน้า มีอีก

สะกิดเอากลอนเหงาๆ มาฝากค่ะ อยากมีใครในยามที่ใจเศร้า ช่วยคอยเฝ้าปลอบประโลมในยามเหงา มีอีก

สะกิดเอากลอน เพื่อน มาฝากจ้า สัญญาได้ไหม ไม่ว่าจะเจออะไร ขอให้เธอเข้มแข็ง มีอีก

สำกิดเอาคำอวยพรปีใหม่ มาฝากจ้า ขอให้สำลักความสุข...   ขอให้ทุกข์กระเด็น ขอให้เห็นรอยยิ้ม...        ขอให้อิ่มความรัก ขอให้หนักเงินทอง...      ขอให้มองฟ้าสวย ขอให้รวยความฝัน...      ขอให้มั่นความดี ขอให้มีแรงใจ...              ในปีใหม่ นี้เทอญ ขอให้ปีใหม่นี้ มีความสุขกันมากๆนะคะ :)